Plastyka brzucha

Czas jest nieubłagalny dla nas i dla naszego ciała. Skóra traci swoją elastyczność, tworzą się bruzdy, fałdy, zmarszczki, a przy wahaniach masy ciała, rozstępy. Dotyczy to też powłok jamy brzusznej.

Trudno przez całe życie mieć płaski, idealnie napięty brzuch. Zamiast tego pojawiają się 2 lub 3 fałdki, a w okolicy bioder „boczki”. Szczególnym problem mają kobiety po urodzeniu dzieci oraz pacjenci, którzy bardzo dużo schudli. Te osoby mimo zmiany trybu życia, włączenia odpowiedniej diety i ćwiczeń fizycznych pod okiem trenerów, nie mogą się pozbyć fałdu skóry, czy wypracować wymarzony "kaloryfer” na brzuchu. Tu z pomocą przychodzi chirurgia plastyczna.

Wskazaniem do plastyki powłok brzusznych jest nadmiar i wiotkość skóry brzucha, której często towarzyszy osłabienie mięśni ściany brzucha.

Kwalifikacja do abdominoplastyki ma miejsce na wizycie konsultacyjnej po zbadaniu pacjenta, wzięciupod uwagę jego oczekiwań i po omówieniu szczegółów zabiegu, okresu pooperacyjnego w tym potencjalnych powikłań oraz pielęgnacji pooperacyjnej. Na konsultacji zbierany jest szczegółowy wywiad chorobowy, na podstawie którego niekiedy modyfikuje się postępowanie przedoperacyjne (dodatkowe badania, konsultacje innych specjalistów), a czasami stwierdza się istnienie przeciwskazań do zabiegu.

U niektórych kobiet po urodzeniu i zakończeniu karmienia piersią zabieg abdominoplastyki łączy się z zabiegami poprawiającymi wygląd piersi (podniesienie piersi z lub bez powiększenia piersi implantami czy lipotransfer do piersi). W skład kombinacji zabiegów „mommy makeover” mogą wchodzić również operacje z zakresu ginekologii estetycznej.
 

Przygotowanie do zabiegu

Około 2 tygodnie przed planowaną operacją pacjent jest zaproszony na konsultację anestezjologiczną. Zgłasza się na nią z wynikami badań dodatkowych (grupa krwi, morfologia krwi z rozmazem, elektrolity, poziom glukozy na czczo, kreatynina, APTT i INR, TSH, fT3, fT4, CRP, antygen HBs, przeciwciała anty-HCV i anty-HIV, RTG klatki oraz EKG z opisem).

Ważne jest wykonanie USG powłok brzusznych, które wykaże obecność lub brak przepuklin czy rozstępu mięśni prostych brzucha.

Na co najmniej 3 tygodnie przed zabiegiem i na 3 tygodnie po zabiegu rekomenduje się odstawienie: leków zawierających witaminę E, preparatów zawierających korzeń żeńszenia, czosnek, pierwiosnek oraz olej z łososia i dorsza, leków przeciwzapalnych (Ibuprofen, Voltaren, Ketonal, Nurofen, Piroxicam), leków przeciwkrzepliwych (Aspiryna, Acard, Xarelto i inne). Należy również odstawić palenie papierosów.

Pacjent nie może być w trakcie infekcji ogólnej (np.: przeziębienie) lub miejscowej (zmiana ropna na skórze, opryszczka). W razie wystąpienia powyższych pacjent jest proszony o kontakt i ustalenie nowego terminu operacji.

W dniu operacji pacjent jest poproszony o wzięcie prysznica z użyciem rekomendowanego mydła, niestosowanie żadnego balsamu na skórę i zdjęcie wszelkiej biżuterii. Panowie proszeni są o zgolenie całej powierzchni skóry brzucha, a Panie na wzgórku łonowym.

Przed zabiegiem pacjent musi być na czczo, czyli nie może pić i jeść przez 6 godzin przez planowaną operacją.

Szczegółowe zalecenia pacjent otrzymuje wcześniej w formie pisemnej. Są one także omawiane przez anestezjologa i chirurga na konsultacjach.
 

Przebieg zbiegu i hospitalizacji

Metoda operacji jest ustalana indywidualnie. Operacja jest przeprowadzana w znieczuleniu ogólnym i trwa średnio: 2-3 godziny. Cięcie skóry wykonuje się w podbrzuszu często w lub poniżej naturalnej bruzdy, bocznie nieco łukowato w górę w stronę kolców biodrowych, tak aby bliznę można było schować pod bielizną. Dodatkowo wykonuje się cięcie wokół pępka. Nadmiar skóry się wycina, a na pępek wytwarza się nowe miejsce.

W większości przypadków wykonuje się również plastykę mięśni brzucha. Polega ona na zaopatrzeniu rozejścia mięśni prostych brzucha.

Często w ranie pozostawia się dreny, które usuwa się przed wyjściem pacjenta do domu. Na rany zakłada się opatrunek z Bactigrasem. Konieczne jest założenie stroju uciskowego zaraz po zabiegu.
Pacjent przebywa w szpitalu 2 doby.

W przypadku abdominoplastyki okrężnej cięcie przedłuża się ku plecom, w taki sposób, by bliznę można schować pod bielizną, a w przypadku bardzo dużego nadmiaru skóry brzucha dodatkowo wykonuje się cięcie pionowe w linii środkowej ciała.

U osób z nadmiarem skóry brzucha dotyczącym głównie podbrzusza wykonuje się miniabdominoplastykę. Zakres tego zabiegu jest mniejszy i nie ma blizny wokół pępka.
 

Postepowanie pooperacyjne

Po zabiegu pacjent odczuwa ból, który jest najsilniejszy w ciągu pierwszych 3 dni, szczególnie przy próbie prostowania się. Pacjent jest instruowany jak podnosić się z pozycji leżącej. Przez pierwsze dni chodzi pochylony i w ciągu kolejnych dni stopniowo się prostuje. Zaleca się spać z nieco zgiętymi kolanami i uniesioną wyżej głową. Okolica operowana przez pierwsze dni jest obrzęknięta i może być zasiniaczona, szczególnie, gdy abdominoplastyka była łączona z liposukcją. Strój uciskowy należy nosić około 8 tygodni z przerwą jedynie na mycie się.

Zaleca się zmianę opatrunków co 2-3 dni (proszę odkazić rany środkiem antyseptycznym, osuszyć, założyć Bactigras i plaster z opatrunkiem) oraz nie moczenie rany podczas mycia przez pierwsze 7 dni.

Pierwsza kontrola pooperacyjne ma miejsce po 7 dniach, a druga po 14 dniach. Szwy w większości są rozpuszczalne, niekiedy zakłada się pojedyncze szwy nierozpuszczalne, które zdejmuje się w 14 dobie po zabiegu. Kolejne kontrole są zalecane w 3-4 i 12 miesiącu od operacji.

Bardzo ważna i konieczna dla uzyskania dobrych efektów estetycznych jest rehabilitacja pooperacyjna (stosowanie preparatów na blizny, plastrowanie, masaż).

Powrót do normalnej aktywności życiowej następuje po 1-2 tygodniach. Prze okres ok 3 tygodni zaleca się unikania wszelkich działań, które chwilowo podnoszą ciśnienie krwi (szybkie wstawanie, pochylanie się, picie kawy, alkoholu). Powrót do pełnej aktywności sportowej następuje po 3 miesiącach.
 

Przeciwskazania do zabiegu

Przeciwskazaniem do abdominoplastyki są: niewyrównane choroby przewlekłe (cukrzyca, nadciśnienie, niedoczynność tarczycy itp.), ciąża, karmienie piersią, krwawienie menstruacyjne, choroby autoimmunologiczne, infekcje ogólne i miejscowe, choroby nowotworowe, zaburzenia
krzepnięcia krwi, zbyt wysokie BMI.